U Bijelom Polju je i ove godine uspešno održan Festival dramskih amatera, na festivalu je predstavljeno 14 predstava, iz Podgorice, Nikšića, Bara, Danilovgrada,Berana, Mojkovca, kao i Bijelog Polja.

Simpatije publike privukla je predstava ,,Poslednji čin komedije smrti” autora Gorana Bjelanovića, koja je premijerno izvedena u Beranskom pozorištu, u kojem je naišla na veoma pozitine kritike ljubitelja pozorišta, drugi put je predstavljena na pomenutom festivalu.

Glumački par Emir Muratović i Vlado Tomović, dobitnici su nagrade za Najbolji partnerski odnos, na ovom festivalu, čiji žiri je bio u sastavu emancipovanih glumaca i reditelja: Moamer Kasumović, publici poznat kao Damir Fazlinović u seriji ,,Lud, Zbunjen, Normalan”, Danilo Marunović, mladi crnogorski reditelj i Blagota Eraković.

Jedan od dobitnika nagrade, mladi glumac Emir Muratović, za NPO kaže sledeće:

NPO: Koliko dugo se bavite glumom i kakav je osećaj dobiti priznanje na jednom veoma priznatom festvalu kao što je festival u Bijelom Polju?

EM: Aktivno se bavim glumom već 4 godine, igrajući predstave kako sa glumcima iz Crne Gore, tako i sa glumcima iz Srbije, najčešće iz Novog Pazara. Smatram da pozorište pomaže da se zbližimo sa ljudima, i da sačuvamo zdrave međuljudske odnose, kao što to čini i svaka druga umjetnost, praćena dobrom namjerom. Osjećaj izazvan ovim priznanjem, tj. nagradom, ne mogu opisati riječima.

NPO: Kakvo je intresovanje publike za pozorištem u današnje vreme?

EM: Imam osjećaj da se ljudi polako vraćaju pozorištima, u odnosu na prije 4 godine. Danas kad igramo predstavu, teatri su puniji nego ranije, ljudi su “naučili” da ćute dok traje izvođenje predstave i to je veoma ohrabrujuće.

NPO: Da li će predstava “Poslednji čin komedije smrti” biti izvedena i pred publikom u Novom Pazaru?

EM: Što se nas tiče, sa zadovoljstvom ćemo igrati u svakom gradu, ne samo Srbije, već i šire, ako nam se za to ukaže prilika i ako se steknu odgovarajući uslovi.

NPO: Šta biste poručili mladim ljudima koji imaju želju da se oprobaju kao glumci?

EM: Glumac se ne  postaje, glumac se jednostavno rađa, a čim neko ima želju ili san za tim pozivom, to je dovoljna predispozicija, potrebno je samo da vjeruje i slijedi svoj san, da u svom srcu pronađe talenat i kroz rad i trud ga razvije do pozorišta pa i prve nagrade.

 

Author:

OSTAVITI ODGOVOR