Dževad Kučukalić-  ex urednik RTV F BiH, politički komentator, glumac, pjesnik, pripovjedač, autor TV dokumentarnih filmova i radio-novela, pisac humoreski i putopisac.

-Do sada sam tri puta posetio Novi Pazar.  Prvi put kao učenik osnovne škole na proputovanju autobusom za Ohrid, kada je Pazar imao najmanje četiri puta manje stanovnika nego danas.

Drugi put sam bio prije dvije godine, kao gost Internacionalnog univerziteta u Novom Pazaru.

Tada, drugi put  u maju 2015. prvi put sam vidio repliku Sarajevskog sebilja i u Novom Pazaru, mada sam znao od ranije da je postavljen i dojmilo me to, kao i mjesto gdje je postavljen.

No, naravno  s e b i l j  nije jedino što vezuje Sarajevo i Novi Pazar.

Jedan od najvećih i najpoznatijih sakupljača sevdaha iz Sandžaka, bio je poznat i rado emitiran na Radio Sarajevu.

Oba grada imaju svoju staru čaršiju, imaju sličnu hranu i pića, običaje, šalu, hranu, imena, a stotine prezimena u Sarajevu su iz Sandžaka, pa i Novog Pazara.

Veliki broj profesora, ljekara, inženjera su Novopazarci. GRAS drže decenijama Sandžaklije, mahom Sjeničaci, rektor univerziteta  i brojni profesori na fakultetima, nekoliko njih i osnivači privatnih univerziteta su Novopazarci. Dosta pisaca i ranije i sad, glumaca, novinara, voditelja, takođe Sandžaklije.

Iako sam bio treći put samo dva dana, Novi Pazar mi je odavno ušao pod kožu, u srce, u glavu, u tekstove. Zavolio sam ovaj grad kao da je moj, isto kao i Sarajevo, kao da sam u njemu i rođen, ili odavno imao djevojke, ljubavi, pjesme i priče mu pisao, putopise, melodije sklapao.

Ta ljubav je uzajamna, nigdje me tako ne dočekaju srdačno, bez kalkuliranja, otvoreno, raširenih ruku, prijateljski, ahbabski, jaranski,  r o d b i n s k i- kao u Novom Pazaru, a obišao sam cijeli svijet i nigdje se tako lijepo i slobodno ne osjećam kao u tom lijepom gradu

Novopazarci  Sarajlije dočekuju tako srdačno, takođe i Sarajlije dočekuju Novopazarce sa istom toplinom. To je ta, neka tajna, topla, stoljetna veza, ljubav, dragost, koja traje od Isa-bega Ishakovića…

Sarajevo ima stotinu i dvadeset džamija, mahom visokih minareta, Novi Pazar ima svoje čuveno jelo -mantije, sarajevski čevapi su zaštitni znak Baščaršije. Pazar ima zelenu oazu i izleztište i restoran na Pazarištu, Sarajlije vole svoje goste i rodbinu iz Nobog Pazara kad im dodju na  Vrelo Bosne, na tornjeve koji se okrteću i s kojih se vidi raskošno šeher sa pola milion stanovnika, od kojih bar 150 hiljada imaju rodbinu, potiču ili su došli iz Novog Pazara i Sandžaka u proteklih stotinjak godina…

Da se vratim ponovo sebilju: Nekad ih je u Sarajevu bilo osam, ostao je taj jedan, jedini na Baščaršiji, gdje svi dolaze, slikaju se za uspomenu. Nekad se iz njih ručno dodavala žednim voda, danas imaju česme iz sebilja pa se žedan gost rado napije. Zato se kaže “Ko se jednom napije vode sa Baščaršije, taj u Sarajevu- zauvijek i ostaje”…

Mi Sarajlije volimo Sarajevo, a i Novi Pazar, a i obrnuto je tako.

Bar za mene bilo, sad je i ostaće zauvijek tako.

Author: Saradnik

OSTAVITI ODGOVOR